Papierowa Skóra

Mam papierową skórę;

Przedwcześnie już pomiętą,

Pokrytą rysunkami

I mnóstwo przyjaciółek

Chcących mi zadawać rany

Spędzam czas ze sama sobą

Choć to właśnie ze wszystkiego

Siebie boję się najbardziej

Bo by chronić się od złego,

Niszczę skórę, którą gardzę.

Kiedyś była delikatna;

Cienka, biała jak serwetka

Teraz jest już papierowa

Bo codziennie się starała

Stać silniejszą i odporną

Może kiedyś, z biegiem czasu,

Papier w karton się zamieni

I nie będę czuła chłodu

Jaki ludzie tworzą wokół

Bo ich serca są zamknięte

A na razie moja skóra,

Papierowa i zniszczona,

Pali się, nie mogąc spłonąć…

Tylko sprawia, że nie mogę

Przestać już rysować po niej.

Vuohi