Przeczulenie

Cierpkie są łzy, które połykam zawzięcie

Bo obmyły mą twarz ze wszystkich trosk

Stłumiły drgania brody swym zaklęciem

Uciszyły tłukące się serce i mrok

Jedna po drugiej; czuję każdą z nich

Każdej dotyk delikatny i miękki

Czuję, jak z nimi ucieka ze mnie wstyd

I nienawiść, i ból, i strach.

Przeczuwam burze, nadchodzące z daleka

I deszcze, które w moje strony goni wiatr

Chmury się czarne tłoczą na niebie

Poszarzał cały mój piękny świat

Ale jeszcze nie pora,  by niepogodą się martwić

Jeszcze nie czas, by szykować swą twierdzę

I tak zabraknie nam kiedyś sił do walki

Dziś to przeczulenie ostrzega nas przed tym

Nie trwoń swych łez, nie pozwól im uciec

Bez nich będziesz pusty zupełnie, jak ja

Będziesz silniejszy, gdy cały twój smutek

Zachowasz dla siebie, i strach.

Przeczuwam sztorm na morzu nadziei

I mrozy, niosące nam śmiertelną ciszę

Widzę głębiny skute do dna lodem

I ja także wraz z nimi mam milczeć

I wciąż jeszcze nie pora, by żagle stawiać,

By odpłynąć stąd dziś jak najdalej

Bo przed strachem nie da się uciec

Choć teraz jeszcze nie boisz się wcale…

Nie trwoń swych łez, nie pozwól im odejść

Bez nich będziesz pusty zupełnie, jak ja

Trwaj niczym szerokie, wzburzone morze

Pełne życia, i żyj każdą z fal.

Vuohi