Widok

Moje życie jest widokiem na padlinę
nie mogąca skonać sarna śni mi się co noc
wolność krzycząca spomiędzy leśnych drzew
i wiatr ich gałęzie łamiący nie znaczą już nic

Uratuj mnie lub zastrzel
zastrzel mnie lub uratuj

Ponoć to z przewrażliwienia
wykrwawiają mi się oczy
ponoć to z wyolbrzymienia
dobiega dźwięk łamanych kości

Moja miłość umiera
pośród wypalonej trawy
w pułapce niezrozumienia
nie posiadając nic prócz echa
własnego krzyku

Moje życie jest widokiem na padlinę
choć serce jeszcze słabo szepcze

Uratuj mnie i zastrzel
zastrzel mnie i uratuj


Vuohi, 29.06.16

Uderzająco Głośny Świt

To nie jest tak, że ja Cię nie chcę...
Po prostu boję się wyciągnąć dłoń.
Rozpadnę się, gdy tylko dotknę;
Serce zamarznie mi...

Zamarznie mi.

To nie jest tak, że ja Cię nie chcę...
Po prostu wiem, że mnie odepchniesz
I kocham...i kocham, i tęsknię...
Ale ja...nie znaczę nic...

Ale ja nie znaczę nic.

sny
urojenia
oddechy

Sny...urojenia...i oddechy...
Czy jesteś naprawdę, czy tylko mi się zdaje...?

Sny...urojenia...oddechy...

Uderzająco Głośny Świt


Vuohi, jesień 2015

Do M***

Droga Miłości

Twój dotyk stał się znów

niewygodny i obcy

nieśmiałymi palcami słów

gładzę krawędzie Twoje

boleśnie wyraźne

Lustro mi się rozmywa

pomarszczona tafla wody

rozjechana pięciolinia

odgarniam z czoła kosmyk

zakładam strach za uszy

udając głuchoniemą

Potrzeby moje w worku

ciśniętym w cichy kąt

Twojej świadomości

podpalam w samotności

a żar rozcina skóry wieko

psując nagą płótna biel

Prędzej czy później 

samotność będzie nieunikniona

wobec tego co sercu najbliższe

nikt ze mną tak mocno nie przeżyje
i nikogo już nie wzruszy melodia
wciąż powtarzana i znana na pamięć

Droga Miłości
nie potrafisz być łagodna
motylowe Twoje ciosy
miażdżą mnie od środka
i stoję jak wryta i patrzę
kiedy mnie znowu rozbierasz

Och, moje Pragnienie Życia!
Gdzie Ty się teraz podziewasz...?


Vuohi, 25.06.16

Spojrzenie Utracone

Powracam w ramy powiek opuchniętych
i oczu nocą niedomkniętych;

Spojrzenie utraciłam
ulotniło się pragnienie
zanik czucia w Tobie
czyni zanik życia we mnie

Gdzie Twoje oczy i dłonie
co nocą gwiazdy ściągały
by je w me serce wtopić
gdzie nasze drżenia i słodycz...?

Chciałeś me marzenia spełniać
pościel ubierałeś w kwiaty
teraz, gdy ten dystans rośnie
przekwitłą w sobie czuję Wiosnę

Spełniłeś mi się tak nagle
przychodząc w środku zimy
Twe ramiona i rzęsy
trwały Dom stanowiły

Lecz spojrzenie utraciłam
oczy gnają w dal poza mną
patrząc na mnie, Mnie nie widzisz
ostrze mam w sercu - ostrze mam w ręku

I Twoimi ustami zadaję sobie ból.



Vuohi, 22.06.16