Mam trzęsienie serca;
ziemia mej tęsknoty
znów oddycha -
uderza pięścią deszczu
w moje żebra
i lawiną lęku -
odbiera mi spokojny sen
Pozornie zabliźnione rany
otwierają się gwałtownie
białym płonąc ogniem
Cienka jest granica między
wiązaniem końca z końcem,
a zaciskaniem pętli...
Nie wiem
kim
jestem
Vuohi, 13/15.03.17
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz