Burze

Choć już przeminęły Burze
w powietrzu nadal da się wyczuć
zapach żalu i niemiłości
i woń gniewu dawnych lat

Jestem niespokojna
w ciągłym strachu przed Ulewą drżą mi palce
roztrzęsione rozstępują się noce
i sen mi pęka na pół

Lecz jesteś przy mnie Ty - na szczęście
gładzisz mnie po głowie
i nie pozwalasz by moje morze
znów zalało brzegi powiek

Chodź - już przeminęły Burze
uwijemy sobie życie
w koronie naszych marzeń
i Ty będziesz moim Domem

I ja będę Domem Tobie.


Vuohi, 09.06.17
12:44