Więdnący

Łzy nikogo nam nie zwrócą
Ból nikogo nam nie odda
Jednak wciąż samotnie płaczemy
Chcąc wreszcie móc się poddać

Blizny pozostaną z nami
Strach nas nigdy nie zostawi
I na krawędzi stojąc nawet,
Dno nam nadal jest najbliższe

Przyszłość w barwach czerni,
Przeszłość rozmazaną plamą
Wokół więdną liście;
Świat umiera z nami w ciszy...

Widzisz nas na co dzień,
Lecz oczami nie zobaczysz
Świata, jaki w sobie mamy
Bólu, jaki nas zniewala

I tylko nocą, i tylko w samotności
Otwieramy stare rany
I niszczymy się w ciemności
Sądząc, że nic już nie mamy...

Uśmiech w barwach słońca,
Serce wewnątrz krwawi
Wokół nadal więdną liście;
Świat umiera razem z nami...


Vuohi