Dotykiem

W Twoich ustach poszukuję

malinowych miękkich słów

językiem ścieżki powielam

na podniebieniu snów

Z każdym wdechem wyczekuję

smaku zdań spod Twojej skóry

w gęstwinie rzęs splecionych

tkwią łez strofy upragnione

Chciałabym potrafić zbudzić

przygasły w Tobie płomień

pragnienia słów utkanych

z naszych myśli objęć

Lecz Ty stajesz się niemową

przezroczystym cichym stawem

i nie zmarszczy żadne słowo

gładkiego lustra Twojej twarzy

Już tylko dotykiem potrafisz

drżenie wersów wtopić we mnie

i gwałtownym ruchem dłoni

każde ciepłe słowo zdejmiesz

I tym dotykiem tylko jeszcze

chce Ci się mnie rozumieć

w Twoich oczach brak już miejsca

na wiersz drzemiący w mojej skórze

Vuohi, 17.07.16