Kawa

Zaczęło się

czekoladowo-mleczną pianką

lekkością i słodyczą

echem się niosły pobrzękiwania łyżeczek

o ścianki filiżanek

języki poparzone w przypływie smaku

i ani śladu fusów, żadnej skazy

żadnej zapowiedzi goryczy

A jednak przyszła -

odziana w brunatną czerń

żałoba, z domieszką ulgi

niosąca kwaśny deszcz

i oczyszczenie kubków smakowych

rozlała się wrzątkiem po białej skórze

pozostawiając trwałe plamy

- choć nikt jej nie zapraszał

Każda nasza słodkość

wszelkie cukry i lepkie syropy

stały się mdłe -

okazało się, że prawda jest tylko gorzka

dziś po naszych uniesieniach

pozostał jedynie osad

Vuohi, 07.01.20