Przed Burzą

Przed Burzą
niebo przybiera kolor pomarańczy
chmury wiszą nad głowami nisko
nikt nic nie mówi
śpiewy ptaków cichną
 
Kiedy noc rozdziera huk
poduszki chłoną szepty i łzy
nie słychać nic
gęste powietrze tłumi krzyk
 
Gdy przyjdzie Świt i rozsunie
zwaśnione brzegi nieba
wszyscy zapomną
dzieci nakarmią tym samym mlekiem
co wcześniej
póki ich białka nie zetnie strach
gdy będzie już za późno
przed kolejną Burzą
 
Vuohi, 09.06.22