Ulice

Płynę krwawiąc ulicami;

powieki rozpościeram szeroko

- na szerokość ramion prawie -

i sunę w głąb cienistych dzielnic

Dziury w ścianach starych dworków

światła w ramach ich okiennic

wrzeszczą, kiedy znów omijam

je w milczeniu

Kontury nabrzmiałe tęsknotą

szarości przesycone ulotnością

Przejeżdżam znów obok i płaczę...

Nie czuję; nie czuję już wcale.

Nie. Czuję.

Czuję wytrwale...

Płynę krwawiąc ulicami;

wspomnienia naszych spacerów

drapią mnie w policzek

słonymi gałęziami

Byliśmy tu kiedyś

tacy  z a k o c h a n i

Vuohi, 09.10.16