***

Liże mnie po czole czas zostawiając ślad zmarszczki

w sercu przeszłość nie szamocze się już tak gwałtownie

jedynie jak kałuża po roztopionej kostce lodu

połyskuje gdzieś w oddali

Czasem bardziej się wynurza ta zimna, biała góra

do uszu dochodzą głosy zamierzchłe

zamykam oczy, łykam sen, popijam kołdrą

ramiona okrywają się dreszczem

Uciekam jak najdalej, choć wiem, że to niezdrowe

wrócę, gdy nabiorę sił, by przepłynąć wszystko wpław

może zajmie to miesiąc, może rok lub kilka lat

ale jeszcze nie teraz, jeszcze nie teraz, jeszcze nie

Vuohi, 14.07.20