Ostateczność

Ja za nas oboje to cierpienie donoszę
Twoją posiniałą buzię
piąstki zbite w jedną masę
serce niemające siły bić
donoszę choćby na cmentarz

Ja za nas oboje to życie przeżyję
ukocham marTwymi dłońmi
każdy nietknięty przez Ciebie kwiat
bo choć złożoneś w trumience
żyć będziesz we mnie

Wybacz
musiałam wydać Cię na świat

Vuohi, 25.10.20