Najważniejsze

Skąd wiedziałam, że najważniejsze, to kochać,
skoro miłość matki i ojca na mych oczach pękła na pół...?

Pamiętam czułość głęboką i nieprzebraną,
rozciągającą się pomiędzy ciałem a ciałem - jest jak klej
łączący ból z radością;

Pamiętam poród - tkanki skurczone w cierpieniu, otulająca bliskość...
Człowiek wybrzuszony, wygięty w boleści ofiarowuje siebie - życie.
Przez kolejne lata zapisany w mięśniach krzyk bezsilności
i okrzyk zwycięstwa
dojrzewa, nabiera kształtu uczuć.

Moje ręce, moje nogi, moje oczy, uszy, usta - to wszystko
ulepione jest z jednej bliskości,
to wszystko, co mam.

Jestem wdzięczna, bo pozwolono mi zaistnieć
na tym świecie splątanym ze sprzeczności.

Stąd wiem, że najważniejsze, to kochać,
bo miłość mojej matki i ojca zawarła się we mnie,
i ja jestem dowodem tej miłości, jestem
nieznikającą blizną, przypomnieniem,
że każdy ból rodzi życie,

każde życie rodzi ból.

Vuohi, 04.05.21