Maj

Jak dobrze wiedzieć - ten świat żyje,
pulsuje obecnością kwiatów, oddycha rosą cicho,
pije z kałuż i chmur...czy wolno mi stąpać
po dywanie jego rzęs opadłych z gałęzi?

Moje ciało - łąka poruszona brzmieniem trzmieli,
dygocze w słońcu, mieni się zachwytem - wrastam
w łodygi stokrotek, płynę sokami trawy, zielenieję,
lecz z radości, nabieram lekkości dmuchawców.

Jak dobrze wiedzieć - to serce bije,
jeszcze nie zrezygnowało z naprawiania świata,
wygięło się ponad złamania i ciosy, wypięło brzuch,
a więc ja, jego śladem, dumnie pierś wypinam;

Zaczerpuję powietrza -
chcę żyć, chcę żyć, chcę żyć!

Vuohi, 02.05.21