Wielbłąd

Nie zmieniło się nic, prócz okładki

wyremontowałeś sobie starannie, sam

swój pozornie delikatny sposób bycia

a ja znów tak łatwo w to uwierzyłam

że ten nowy mebel w Twojej piersi, to serce

że tym razem nagle poczuje więcej

Przepraszam za moją gorzką ocenę

jednak pojąć nie umiem braku empatii

- współczujesz tylko, gdy Ci jest po drodze

nie nadwyrężasz kończyn w spacerach na około

nie wytężasz wzroku by zobaczyć więcej barw

niż tylko czerń, biel i szarość

Tu tkwi cały mój problem -

ja zawsze dopowiadałam sobie dalszy ciąg

do pourywanych zdań i westchnień

obciążałam słoną masą każdy suchy listek rzucony na wiatr

przelewałam kaktusy, przesładzałam czarną kawę

- mój wielobłąd

Pozostają mi garby przepełnione łzami

łudzę się, że tym razem wyczerpię je do cna

w drodze przez pustkowie Twoich słów

utwierdzam się, wpisuję w kamień - to jest słuszne

nie mówić do kogoś, kto nie odpowiada

nie mówić, skoro nie słucha

Vuohi, 14.06.20