Dwuznaczność

Dotykam się wyobrażeniem Twojej łzy

bo przecież nic tak dobrze nie robi

jak podzielność rozpaczy

palcem sunę śmiało po duszy

rozprowadzając drżenia jak kręgi na wodzie

Zrzucono kamień żalu - odłamek góry -

daleko mu do lekkości piasku

choć podobnie jak czas - uciekał przez palce

zagłębiam się w noc po omacku

Naraz sięgam dna i sięgam szczytu

gdzie kończy się droga - kolejne ścieżki wiodą w dal

otulam się świadomością Twojej łzy

bo przecież nic tak nie pokrzepia

jak intymność zrozumienia

Vuohi, 26/27.05.2020