Klątwa na M

Zawsze ta Miłość, zawsze niewyMierna

niechlujna, przytłaczająca, przerośnięta

nie pisana nam, naM, na M

I ta Melancholia, co napełnia mnie

fioletem, niebieskością, granatem

coraz ciężej się oddycha, ciężej patrzy się na świat

bez różowych okularów

tylko przebłyski czerwieni znów bym chciała spijać

jak Marcelina

byleby poczuć coś, jakiś smak, zakazany

do bólu brzucha i zębów, do otwarcia rany

On Ma moje serce w garści -

to stąd to wybrakowanie, potrzeba przetoczenia krwi

i dziwna pustka

to stąd moje łkanie za M, do M, przez M

To stąd Moje wyczerpanie

w postaci dwukropka

ślad po ugryzieniu, znamię

zapieczętowana klątwa

po której nic

nie czeka M nie

Vuohi, 06.05.20