Romantyczność

Słońce sypie się na moją twarz

przez drobne sito

przeciskam kolejną myśl o nas

przez gardło

niełatwo przełknąć nieobecność chmur

w tak deszczową pogodę

czekam na okręt cienia

który wpłynie miękko w mój krajobraz

czekam na zaćmienie

co napełni mnie Twoją obecnością

tragiczna romantyczność

romantyczny tragizm

cała jestem stworzona dla niego

z kart listów zapisanych w pośpiechu

posłanych w niepamięć

Kocham po to, by się rozpadać

kroplami tysiąca ulew

rozpadam się po to, by kochać

bo tylko tkwiąc w rozsypce

tylko będąc w kawałkach, strzępach, ziarnach

tylko wtedy naprawdę kwitnę

Vuohi, 30.05.20