Jutro

Jutro

znowu trzeba będzie wyjść

a pomyśleć, że tak bardzo miałam już dość zamknięcia

- widocznie klatka czterech ścian znowu jest przytulna

cóż, na pewno bardziej, niż ten świat poza nią

Ten niedługi okres izolacji

uwypuklił rozdźwięk między moim rozumieniem

pewnych słów i zdarzeń

a pojmowaniem ich przez ludzi

- choć nigdy nie byliśmy blisko, tak naprawdę

przyznaj - chciało się wierzyć...

Głowa pęcznieje od krzyków i łez

nierzadko nie moich

przelewam się z dnia w dzień

powoli rośnie garb, a szyja

już nie pamięta czym jest pion

Telewizory puchną od krzyków i łez

nierzadko z naszej winy

płonie świat

piętrzą się góry śmieci, a my wciąż

kupujemy więcej i więcej

- więc nic się nie zmieniło

Jutro znowu trzeba będzie wyjść

boję się

- więc nic się nie zmieniło

Vuohi, 09.05.20