Ten dzień wniesie poranek na rękach
wyważając drzwi wtargnie południe
skrzypiącym parkietem nadejdzie wieczór
ten dzień tak jaskrawy w każdej godzinie
Niesie się echem po osiedlu
trzask złamanego rysika
trzęsą się chodniki pod krokami
zielonego polnego konika
Ten dzień każdy posiłek czyni wielkim rytuałem
powolnym ruchem nakłada wyrazy na twarze
w obliczu niepewności wszelkich planów
- ten dzień jest tym, w którym czas nam stanął
Vuohi, 30.05.20
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz